W połowie grudnia tego roku został zastępcą dowódcy dywizjonu 27 Artyleryjskiego Pułku Haubic 27 Dywizji Strzeleckiej. W 1939 r. awansował na kapitana. W latach 1939–1940 był członkiem radzieckiej misji wojskowej w Chinach. Od poł. marca 1941 r. dowodził dywizjonem 622 Artyleryjskiego Pułku Haubic. Został majorem. Od końca grudnia tego roku był szefem oddziału operacyjnego zarządu dowódcy artylerii 39 Armii. Pod koniec lutego 1942 r. objął funkcję szefa sztabu artylerii 357 Dywizji Strzeleckiej. Na początku lipca tego roku awansował na podpułkownika. Wkrótce dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w różnych obozach jenieckich. Jesienią 1943 r. wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA). Na początku 1944 r. ukończył szkołę propagandystów ROA w Dabendorfie pod Berlinem, po czym został szefem sztabu inspektoratu gen. Iwana A. Błagowieszczeńskiego. Od października tego roku był zastępcą szefa oddziału artylerii sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. Na początku stycznia 1945 r. został szefem 4 wydziału kadr artyleryjskich oddziału dowódczego sztabu Sił Zbrojnych KONR. Na początku maja tego roku wraz ze sztabem i częścią oddziałów "własowskich" poddał się Amerykanom. Przebywał w różnych obozach jenieckich. W połowie 1945 r. zbiegł z obozu w Ganacker, ale schwytano go i wydano Sowietom.