Budował nowe cerkwie również poza stolicą Macedonii, zaś w eparchiach diasporalnych erygował ponad 40 parafii.
Kilkakrotnie reprezentował Serbski Kościół Prawosławny za granicą, towarzysząc patriarsze Serbii Germanowi w czasie wizyt w Rumunii, Bułgarii i Grecji. W 1962 podejmował w Ochrydzie patriarchę moskiewskiego i całej Rusi Aleksego I.
Zwierzchnik Macedońskiego Kościoła Prawosławnego Jesienią 1966 arcybiskup Dosyteusz II wystąpił do patriarchy Serbii o nadanie Kościołowi Macedońskiemu autokefalii, która to prośba została odrzucona w maju następnego roku. Wobec odmowy patriarchy Serbii Kościół Macedoński postanowił ogłosić niezależność jednostronnie, mając cały czas wsparcie władz jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. W czasie synodu w dniach 17-19 lipca 1967 w Ochrydzie Święty Synod Macedońskiego Kościoła Prawosławnego ogłosił jego autokefalię, nadając zarazem jego zwierzchnikowi tytuł arcybiskupa Ochrydy i całej Macedonii. Decyzje te Serbski Kościół Prawosławny uznał za nieważne. We wrześniu 1967 jego Synod ogłosił, iż Macedoński Kościół Prawosławny jest strukturą niekanoniczną. Jego hierarchowie zostali wykluczeni z Kościoła prawosławnego, jednak decyzji tej nie rozciągnięto na wiernych.