Wręcz odwrotnie, to występ griota postrzegany jest jako bezcenny dar, który wymaga odwzajemnienia pod postacią dóbr materialnych takich jak pieniądze, ziemie, żywność, zwierzęta, a nawet samochody czy bilety lotnicze. Ilość i wartość tych podarunków zależy oczywiście od zdolności artysty do głębokiego poruszenia swoich słuchaczy. Tudzież w przypadku pieśni pochwalnych, po prostu od umiejętności schlebienia i zdobycia w ten sposób sympatii mecenasa.
Etymologia słowa "griot" Na koniec należałoby wyjaśnić historyczne pochodzenie terminu „griot” powszechnie używanego w zachodnich opisach. Nazwa ta, całkowicie obca dla kultur afrykańskich, wyewoluowała bezpośrednio od ukutego w XVII w. francuskiego terminu guiriot. Ten z kolei okazał się być fonetycznym zapisem jednego z zasłyszanych przez podróżników słów, którymi ludność miejscowa określała swoich artystów-muzyków. Zgodnie z tym co wykazują źródła pisane, podróżnicy francuscy używając nazwy guiriot byli przekonani, że posługują się oryginalnym terminem stosowanym przez afrykańskie ludy w odniesieniu do wędrownych śpiewaków, muzyków i opowiadaczy. Według jednej z hipotez, Francuzi najprawdopodobniej stworzyli swój zapis na podstawie wyrazu z jednego z trzech języków używanych w okolicach rzeki Senegal. Mógł to być termin. iggio z jęz. moor, gewel z jęz. wolof lub gaulo z jęz.