Projekty walutowe Napoleona III thumb|Francuskie złote monety 100-frankowe Za namową ministra edukacji Napoleon III zaczął w 1860 roku podejmować starania stworzenia ogólnoświatowego systemu monetarnego opartego na systemie bimetalicznym. Intensywna francuska akcja dyplomatyczna pozwoliła 23 grudnia 1865 roku w Paryżu podpisać pomiędzy Belgią, Szwajcarią, Luksemburgiem, Włochami i Francją porozumienia tworzące Łacińską Unię Monetarną.
Pomimo ogólnego sukcesu porażką francuskiej dyplomacji było odrzucenie przez pozostałe kraje idei wprowadzenia franka jako jednolitej waluty i zobowiązanie, że bimetalizm będzie wprowadzony na okres przejściowy, a systemem docelowym zostanie standard oparty na parytecie złota, podobny do tego stosowanego przez Bank Anglii.
Wszyscy członkowie unii walutowej zachowali narodowe waluty, ale w obiegu pozostały jedynie srebrne monety o identycznej masie i zawartości kruszcu w stosunku do francuskiego franka. Dzięki temu możliwa była wymienialność monet po stałym kursie 1:1 pomiędzy wszystkimi krajami, dzięki czemu walut krajów stowarzyszonych można było używać na terenie całej unii.