odbył liczne staże przemysłowe, m.in. przy odbudowie fabryki paliw syntetycznych w Dworach, przy demontażu fabryki w Schwarzheide w Saksonii, po obronie pracy doktorskiej (wykonanej pod kierunkiem prof. J. Zawadzkiego) pracował w Zakładzie Inżynierii Chemicznej Politechniki Warszawskiej i organizował Zakład Inżynierii Chemicznej w Głównym Instytucie Chemii. Habilitację uzyskał na podstawie pracy „O podstawowych problemach procesu fluidyzacji”. Profesor Ciborowski przez wiele lat pełnił funkcje przewodniczącego Komitetu Inżynierii Chemicznej PAN i Rady Naukowej Instytutu Inżynierii Chemicznej PAN. Pokolenia chemików w Polsce korzystały z podręczników Ciborowskiego, np. „Inżynieria chemiczna” i „Podstawy inżynierii chemicznej”.