Opracowano wówczas plan operacji Szoter, której nazwa wskazywała, że jest to operacja policyjna a nie wojskowa. Plan zakładał, że „Mały Trójkąt” zostanie otoczony przez przeważające siły piechoty, wspieranej przez jednostki pancerne i artylerię. Aby nadać wygląd prowadzonych działań policyjnych skierowano w ten rejon także jednostki żandarmerii wojskowej. Działania poprzedzono bombardowaniami, które przeprowadziły w dniach 20-24 lipca ciężkie samoloty bombowe Boeing B-17 Flying Fortress i samoloty transportowe Douglas DC-5. Startowały one z bazy lotniczej Ramat Dawid i starały się bombardować cele z niskiej wysokości. Wiele z nich nawet nie odnalazło wiosek, które były ukryte w gęstej mgle i niskich chmurach, jednak bombardowania miały istotny wpływ psychologiczny na miejscową ludność.
Układ sił Siły arabskie Siły arabskich milicji broniących „Małego Trójkąta” ocenia się na około 800 dobrze wyszkolonych i zdyscyplinowanych arabskich ochotników, wśród których byli Irakijczycy oraz garstka brytyjskich dezerterów.