Trubadur na czele wiernych towarzyszy zjawia się jednak w klasztorze w porę, uprzedzając nie tylko zamiary ukochanej, ale także chcącego ją uprowadzić swojego brata. Młodzi planują ślub, jednak zamek, którego strzeże Manrico, oblegają wojska di Luny. Błąkająca się wokół jego murów Azucena, zostaje nie tylko pojmana przez przeciwników wychowanka, ale także rozpoznana przez starego Ferranda. Manrico stając znowu przed trudnym wyborem, śpieszy na ratunek matce (Di quella pira). Zostaje jednak schwytany i uwięziony razem z Azuceną. By go ratować Leonora oferuje di Lunie siebie w zamian za jego wolność, zażywa jednak truciznę. Gdy obwieszcza ukochanemu to, że jest wolny, ten początkowo odtrąca ją, domyślając się ceny jaką ma ona zapłacić, choć tylko połowicznie, nie zdaje sobie bowiem sprawy, że jest nią życie dziewczyny. Także di Luna, widząc śmierć Leonory, nie dotrzymuje danego jej wcześniej słowa. Obwiniając za wszystko rywala, nakazuje jego natychmiastową egzekucję. Dopiero po jej wykonaniu Azucena obwieszcza młodemu hrabiemu, że Manrico był jego bratem.