Rzeźba ukazuje Marię jako młodą niewiastę. Rzeźbiarz silnie podkreślił nos i łuki brwiowe, kontrastując z miękkością czoła, oczodołów i policzków, drobnymi oczami i ustami. Ciało Chrystusa jest wychudzone, co widoczne jest w wiotczejących mięśniach rąk i nóg. Na korpusie są uwydatnione kości żebrowe. W niektórych częściach ciała (głównie na przedramionach i podudziach) uwydatniono żyły. Chrystus ma na głowie koroną cierniową, zaś długie, lekko falowane włosy układają się nienaturalnie na ramionach.
Okrywające biodra Zmarłego perizonium kontrastuje z bogactwem dekoracji draperii kostiumu Marii, utrzymanego w białych oraz ciemnobłękitnych i złocistych tonacjach. Na głowie ma opadający za ramiona welon całkowicie zakrywający włosy. Ciemnobłękitna suknia jest niemal całkowicie zakryta bielą płaszcza o ciemnoniebieskiej podszewce i złotej lamówce. Fałdy szat przybierają płynne, głównie łukowate i kaskadowe układy. Kompozycja oparta jest na skrzyżowaniu dwóch lekko wygiętych ukosów. Diagonalia te tworzy upozowanie Marii zestawione z "horyzontalnym" układem martwego ciała Chrystusa.