Analiza Wszystkie te cechy łączą przedstawienia Piet wykonane na przełomie XIV i XV wieku głównie na terenie Europy Środkowej. Obok typu ikonograficznego Marii z Dzieciątkiem zwanego Piękną Madonną temat Piety stał się głównym wątkiem ikonograficznym w rzeźbie gotyku międzynarodowego. Niemal równocześnie wykonywano tego typu dzieła w kulturze niemieckiej (gł. w Hesji, m.in. w Marburgu i Nadrenii w Kolonii i Marienstatt), austriackiej (Salzburg), czeskiej, morawskiej (Igława), śląskiej (Wrocław), a także polskiej (Wągrowiec). Wszystkie dzieła łączy nie tylko temat i dewocyjna funkcja, ale także styl, co jest jednym z wielu czynników komplikujących ustalenie miejsca i genezy stylu pięknego. Za najbliższą analogię gdańskiej Piety badacze uważają zachowane szczątkowo (ze względu na zniszczenia wojenne) przedstawienie z Baden prezentowanej w petersburskim Ermitażu, Kaiser-Wilhelm Museum (obecne Bode-Museum) w Berlinie oraz Piety śląskie: w Kościele Świętych Stanisława i Wacława w Świdnicy, Kościele NMP na Piasku we Wrocławiu i Kościele św. Elżbiety we Wrocławiu.