Zbrodnie w Derażnem – zabójstwa polskich mieszkańców miasteczka Derażne, położonego w powiecie kostopolskim województwa wołyńskiego II RP dokonane w latach 1942–1943 przez Ukraińców, w tym członków ukraińskiej policji pomocniczej oraz Ukraińskiej Powstańczej Armii.

W 1941 roku okupacyjne władze niemieckie powołały w Derażnem posterunek policji ukraińskiej. Polaków spotykały ze strony policjantów rozmaite prześladowania.

Dwukrotnie (w I kwartale i w listopadzie 1942) w Derażnem pojawiały się antyniemieckie ulotki i plakaty, kolportowane prowokacyjnie przez Ukraińców. O ich rozpowszechnianie oskarżono Polaków. Wskutek tego za pierwszym razem aresztowano proboszcza Michała Dąbrowskiego i organistę, a w drugim przypadku byłego kierownika szkoły Walentego Dykę z Michałówki i byłego wójta Pawła Dawidowicza z Perełysianki. Wszyscy zostali rozstrzelani.

Do kolejnej zbrodni policjantów ukraińskich doszło 16 lipca 1942 roku, gdy rozstrzelano kilkunastu Polaków z Derażnego. W listopadzie 1942 zabili oni także mieszkańca Pendyków Wesołowskiego.