Susłogon (Urocitellus) – rodzaj ssaków z podrodziny afrowiórek (Xerinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Północnej oraz w północno-wschodniej Azji.
Morfologia Gatunki zaliczone do Urocitellus charakteryzują się dłuższym włosem sierści oraz mniejszym wymiarem czaszki niż przedstawiciele Cynomys (nieświszczuk) i Marmota (świstak). Są większe od gatunków siostrzanego rodzaju Xerospermophilus. Pod względem morfologicznym największe podobieństwo zachowują do gatunków z rodzaju Spermophilus (sensu stricto). Długość ciała (bez ogona) 153,3–337 mm, długość ogona 32–140 mm; masa ciała 82–683 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1927 roku rosyjski zoolog Siergiej Oboleński w artykule zatytułowanym Wstępne badanie palearktycznych wiewiórek naziemnych (r. Citellus i Spermophilopsis), opublikowanym w czasopiśmie „Dokłady Akadiemii Nauk SSSR”. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) susłogon falisty (U. undulatus). Wcześniejsza nazwa, którą ukuł w 1817 roku francusko-amerykański przyrodnik Constantine Samuel Rafinesque, okazała się młodszym homonimem rodzaju chrząszczy opisanego w 1807 roku.