Po ponownym zajęciu Krakowa przez Austriaków w roku 1846, ziemie te zostały wydzierżawione wiedeńskiemu bankowi, który dobra rozprzedał.
Obszary wzdłuż granicy z Kongresówką, traktowane były przez rząd w Wiedniu jako potencjalne tereny obrony przed inwazją rosyjską, wobec tego jedynymi inwestycjami były instalacje wojskowe. Doprowadziło to ostatecznie do zapaści gospodarczej, pauperyzacji regionu i masowej emigracji ludności w kierunku Nowego Świata.
Utworzenie samodzielnych gmin wiejskich wyłączonych spod jurysdykcji dworskiej i sądów patrymonialnych po roku 1867 w całym zaborze austriackim umożliwiło chłopom dostęp do szkół, organizacji społeczno-zawodowych, politycznych, oraz kulturalnych, czego efektem było utworzenie szkoły na terenie miejscowości w 1903 roku. Pojawiający się o okolicznych miastach przemysł zmienia strukturę zatrudnienia mieszkańców, stopniowo przenosząc ośrodek ciężkości z rolnictwa w stronę przemysłu, który od połowy XIX wieku rozwija się efektywnie w Zagłębiu Krakowskim.