Miejscowość rozrasta się w kierunku południowym i zachodnim, omijając tereny należące do Starzeńskich z Płazy, nadal dopasowując się do układu poziomic zbocza Garbu Tenczyńskiego.
Lata 60. XX wieku to czas niekontrolowanej rozbudowy Zagórza. Powstaje korytarz suburbanistyczny, wypełniony zabudową jednorodzinną łączący miejscowość z miastem Chrzanów, o długości około 7 km. Efekt ten potęguje wycofanie się państwa z planistyki regionalnej i inwestycji infrastrukturalnych, zapoczątkowany przez kryzys gospodarki centralnie zarządzanej w drugiej połowie lat 70. XX w., a później, w latach 90. Trend ten trwający po dziś dzień, powoduje lokalizowanie nowego budownictwa wyłącznie wzdłuż istniejących dróg, gdzie istnieje możliwość podłączenia się do mediów, wydłużając układ ruralistyczny do skali nad którą w przyszłości trudno będzie zapanować. thumb|center|870x870px|Przypuszczalna historia rozwoju wsi Zagórze
Architektura Architektura drewniana thumb|center|870x870px|Przykłady architektury drewnianej Do początków XX wieku na terenie Małopolski Zachodniej, gdzie znajduje się Zagórze dominowały chałupy krakowskie o zrębowej konstrukcją ścian, kamienną podmurówką, malowaną elewacją i cztero- lub dwuspadowymi dachami, krytą strzechą.