Argumentem pozytywnym lokalizacji był jedynie przebiegający tędy szlak handlowy oraz potrzeba kontroli granicy pomiędzy Księstwem Opolskim a Dzielnicą Senioralną. Przypuszczać można, iż ludność tworząca zręby miejscowości nie pochodziła z tego regionu. Potwierdzeniem tej tezy może być udokumentowane zasiedlanie okolic Chrzanowa przez ludy czabańskie pochodzenia azjatyckiego po inwazji mongolskiej na Europę.
Zagórze utworzono prawdopodobnie podczas wielkiej kolonizacji na przełomie XII i XIII wieku, według koncepcji osiedli zakładanych, typu ulicowego, gdzie szkielet kompozycyjny układu zabudowy stanowi oś komunikacyjna skupiająca zabudowę wsi. Wraz z rozwojem demograficznym miejscowości rodzi się potrzeba rozbudowy osady. Dzieje się to w sposób uporządkowany, początkowo kontynuując plan linearny, następnie przekształcając go w typ wielodrożnicowy, organicznie dostosowując się do ukształtowania terenu. Feudalna struktura społeczeństwa i coraz większe obciążenie pańszczyzną hamuje swobodny rozwój wsi, która przez ponad 600 lat rozwija się bardzo zachowawczo. Częściowa parcelacja pól daje impuls do dynamicznego rozwoju, który przyspiesza znacząco w pierwszej dekadzie XX wieku.