W 1891 Henryk Huss, inżynier i Wiktor Magnus, specjalista od parcelacji, założyli spółkę w celu budowy kolejki do Wilanowa. 5 maja 1892 oddano do użytku odcinek konnej kolei wąskotorowej pomiędzy Czerniakowem a Wilanowem przebiegający wzdłuż północnego odcinka późniejszej ulicy Wiertniczej, pomiędzy późniejszymi ulicami Przyczółkową i Powsińską. Uroczystość otwarcia linii odbyła się na moście przez rów oddzielający pola czerniakowskie od pól wilanowskich, przy figurze św. Jana Nepomucena, w pobliżu późniejszego skrzyżowania ulicy Wiertniczej z ulicami Nałęczowską i Augustówką. W miejscu tym zlokalizowany został przystanek „Święty Jan”, którego nazwa pochodziła od figury św. Jana Nepomucena. 1 września 1894 kolej konna została zastąpiona na tej trasie przez lokomotywy parowe.

Wilanowska kolejka dojazdowa w maju 1936 została połączona z kolejką grójecką, co wiązało się ze zmianą rozstawu torów z 800 mm na 1000 mm.

15 maja 1937 oddano do użytku podmiejską linię tramwajową przebiegającą wzdłuż późniejszej ulicy Wiertniczej od pętli Wilanów usytuowanej przed Cmentarzem w Wilanowie do granicy Warszawy, pokrywającej się z północnym krańcem późniejszej ulicy Wiertniczej, a dalej do pętli Sadyba.