(Obawa nauczyciela etyki przez klasą. Czy moralności można nauczyć?; 2000) oraz Philosophie der Lebenskunst zur Einführung (Wprowadzenie do filozofii jako sztuki życia; 2009). Obie prace, silnie nacechowane przez poglądy utylitarystyczne i hedonistyczne, pokazują, iż dająca się praktykować etyka może zostać zbudowana wyłącznie na bazie realistycznego obrazu człowieka.
Antropologia filozoficzna Fellmanna znalazła swe tymczasowe podsumowanie w książce Das Paar. Eine erotische Rechtfertigung des Menschen (2005; Para. Erotyczne usprawiedliwienie człowieka). W analogii do zainaugurowanej przez św. Pawła nauki o usprawiedliwieniu ludzkiego istnienia Fellmann rozumie tu usprawiedliwienie z perspektywy emocjonalnej więzi z ukochanym człowiekiem, której nie da się przełożyć na język racjonalnych racji (język „epistemic justification”). Miłość erotyczną rekonstruuje Fellmann z perspektywy fenomenologii genetycznej jako źródło i miejsce narodzin ludzkiej samoświadomości. Jest to stanowisko, które Fellmann próbuje obecnie wzmocnić argumentami pochodzącymi z badań prowadzonych w ramach biologii ewolucyjnej. W różnych tekstachDas Paar als Quelle des Selbst. Zu den soziobiologischen Grundlagen der philosophischen Anthropologie. w: Deutsche Zeitschrift für Philosophie 57/2009/5, s.