Hermeneutyka według Diltheya; 1991) w postaci formuły "imagic turn" (zwrotu obrazowego), która mówi, że obrazy mają pewien magiczny wymiar, którego nie da się bez reszty zawrzeć w świadomości intencjonalnej.
Uświadomienie sobie granic nastawionej analityczno-językowo teorii świadomości spowodowało u Fellmanna po roku 1990 zwrot ku filozofii życia. Historyczną i systematyczną ekspozycję kierunku o tej nazwie przynosi praca pt. Lebensphilosophie. Elemente einer Theorie der Selbsterfahrung (1993; Filozofia życia. Elementy teorii doświadczania samego siebie), w której zawarł pogląd, iż ideologiczne ekscesy późnej filozofii życia nie stanowią dlań żadnego wartościowego punktu odniesienia. Jest nim raczej to, iż człowiek jako istota działająca, musi zawsze liczyć się z wyzwalającymi się spod jego kontroli emocjami i opiniami, które zdolne są pokrzyżować jego racjonalne zamiary, dając mu jednak zarazem pewne oparcie w życiu.
Rozwinięcie tego wychodzącego ze zreformowanej filozofii życia stanowiska w kierunku etyki zawierają książki: Die Angst des Ethiklehrers vor der Klasse. Ist Moral lehrbar?