Wśród drzeworytów przedwojennych wymienia się np. „Zmartwychwstanie”, „Chrystus”, „Ludzie”, „Pejzaż ze Szlembarka – chaty”, „Chłop za Szlembarka”.
Dominującymi tematami grafik były początkowo polskie krajobrazy, przyroda i sceny z codziennego życia wiejskiego, np. prace wystawiane w 1958 roku na wystawie „Grafika Andrzeja Rudzińskiego”, zorganizowanej przez Wrocławskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych: rysunki ołówkiem z cyklu „Pejzaże nadwiślańskie”: „Stara chata” (29,4 × 21 cm), 1953 „Droga we wsi” (29,4 × 21 cm), 1953 „Wieczór” (29,4 × 21 cm), 1953 „Pejzaż słoneczny” (29,4 × 21 cm), 1953 „Pejzaż pochmurny” (29,4 × 21 cm), 1953 „Topola” (32,5 × 27 cm), 1954 „Jabłoń” (32,5 × 27 cm), 1955 grafiki wykonane techniką metalową: „Z Podhala” (akwaforta, 25 × 18 cm), 1953 „Młocka” (akwaforta, 35,5 × 25 cm), 1954 „Pszczelarz” (akwaforta, 33 × 41 cm), 1955 „Kaczki w owsie” (technika mieszana, metal, 36 × 35 cm), 1956 „Podwórze” (technika mieszana, metal, 50 × 35 cm), 1957 „Dziewczyna z kurami” (technika mieszana, metal, 65 × 50 cm), 1956
O tych pracach tak pisał Stanisław Dawski (1958):
W ostatnim okresie twórczości Rudziński często odbiegał od konwencji akwaforty i akwatinty, stosując własne techniki mieszane.