W listopadzie 1917 uczestniczył w zbrojnym przejęciu władzy przez bolszewików. W latach 1917–1918 członek Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji (frakcja bolszewików), m.in. kandydat z listy bolszewików w wyborach do Wszechrosyjskiego Zgromadzenia Ustawodawczego (Konstytuanty). W lutym 1918 zorganizował Polską Czerwoną Baterię w Mohylewie, której został dowódcą. Od września 1918 działał w Królestwie Polskim. W listopadzie współtworzył Rady Delegatów Robotniczych (RDR) w Zagłębiu Dąbrowskim, kierował rozbrajaniem austriackich żołnierzy i zorganizował Czerwoną Gwardię. Uczestnik zjazdu zjednoczeniowego PPS-Lewicy i SDKPiL, który 16 grudnia 1918 powołał w Warszawie Komunistyczną Partię Robotniczą Polski. Od 22 stycznia 1919 był przewodniczącym Komitetu Wojewódzkiego (KW) Rady Delegatów Robotniczych Zagłębia. Kierował także zagłębiowską organizacją KPP. Członek redakcji okręgowej gazety KPP „Komunista”. 21 lipca 1919 uczestniczył w wiecu protestacyjnym przeciwko wojnie z Rosją sowiecką, na którym został aresztowany pod zarzutem zdrady stanu i do 1921 był więziony. Po zwolnieniu kierował organizacją KPRP w Łodzi i redagował jej pismo „Wyzwolenie Robotnicze”. 1922-1924 ponownie więziony.