Jesienią 1923 na II Zjeździe KPRP w Bołszewie pod Moskwą został zaocznie wybrany do KC KPRP (był w jego składzie do 1925). Latem 1924 uczestniczył w Moskwie w V Kongresie Międzynarodówki Komunistycznej (Kominternu) oraz w III Kongresie Czerwonej Międzynarodówki Związków Zawodowych (Profinternu). Następnie działał na Górnym Śląsku, gdzie przewodził strajkowi górników i hutników i kierował pracą partyjną. Od 1925 działacz Stowarzyszenia Wolnomyślicieli Polskich i Związku Lokatorów. Na IV Zjeździe Stowarzyszenia w lutym 1926 w Warszawie przyczynił się do zdominowania go przez komunistów, a na V Zjeździe w marcu 1927 został wybrany wiceprezesem Zarządu Głównego. Pracował w wydziale KC KPP kierującego akcją wyborczą podczas wyborów samorządowych 1927; został wówczas wybrany burmistrzem Czeladzi. W 1928 na polecenie KC KPP organizował kampanię wyborczą do Sejmu i z listy komunistycznej o nazwie „Zjednoczenie Robotnicze” został wybrany na posła z okręgu łódzkiego. Latem 1928 uczestniczył w VI Kongresie Kominternu w Moskwie. W marcu 1929, po wystąpieniu na procesie Białoruskiej Włościańsko-Robotniczej Hromady (BWRH) został pozbawiony immunitetu i nietykalności poselskiej, a w dwa miesiące później zrzekł się mandatu.