Kierował powołanym przez siebie Saudyjskim Komitetem Intifady al-Kuds, instytucją wspierającą materialnie rodziny palestyńskich bojowników, zamachowców-samobójców oraz palestyńskich uchodźców. Przewodniczył również Radzie Najwyższej ds. Informacji, nadzorującej krajowe media i internet. Był założycielem i przewodniczącym rady Naif Arab University for Security Sciences (Arabskiego Uniwersytetu Najifa ds. Nauk Bezpieczeństwa).
W marcu 2009 roku jego przyrodni brat, król Abd Allah, mianował go na stanowisko drugiego wicepremiera. 27 października 2011 r., pięć dni po śmierci księcia Sultana, został mianowany nowym następcą tronu.
Jego syn, Muhammad ibn Najif, stał na czele saudyjskich służb antyterrorystycznych, do czerwca 2017 był następcą tronu. Oprócz niego, miał jeszcze jednego syna, Sauda bin Najifa, który pełnił funkcję ambasadora w Hiszpanii, głowy sądu księcia koronnego, a od stycznia 2013 zarządza jako gubernator Prowincją Wschodnią.
Zmarł 16 czerwca 2012 roku w szpitalu w Genewie. Nie podano informacji o przyczynie śmierci.
Przypisy
Kategoria:Wicepremierzy Arabii Saudyjskiej Kategoria:Saudyjscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2012 Kategoria:Następcy tronu Kategoria:Saudowie Kategoria:Ludzie urodzeni w At-Ta’ifie