Bitwa w Sundzie – starcie zbrojne, które miało miejsce 18 lipca 1362 roku w trakcie I wojny duńsko-hanzeatyckiej. Podłoże Zdobycie 31 lipca 1361 roku Visby przez króla Danii, Waldemara IV, a tym samym opanowanie Gotlandii i Olandii, boleśnie odczuła Hanza, która postanowiła podjąć działania odwetowe. 15 sierpnia zwołano w Greifswaldzie ogólny zjazd miast hanzeatyckich, zaproszono ponadto króla Szwecji, Magnusa II i Norwegii, Haakona VI. 9 września miasta hanzeatyckie podpisały traktat zaczepno-odporny z oboma monarchami. Na wyprawę przeciw Danii Hanza miała wystawić 50 okrętów i 2 700 zbrojnych, zaś królowie 2 000 konnego rycerstwa i jakieś oddziały piesze. Rozpoczęcie działań planowano na jesień 1361 roku, ale ostatecznie przełożono je na wiosnę 1362.
Przebieg działań W maju 1362 flota Hanzy, licząca 24 kogi, 19 sznik i 10 szkut, na pokładach których znalazło się 2 730 wojsk zaciężnych pod wodzą hrabiego Holsztynu, Henryka II Żelaznego, wyruszyła w morze. Król duński Waldemar Atterdag bacznie śledził rozwój wypadków i postanowił, że na początku zmagań bronić się będą załogi zamków, zaś siły główne oczekiwać będą na dogodny moment do ataku.