205 (Osa II). Indie podjęły też pod koniec lat 60. samodzielną budowę fregat na bazie brytyjskiego typu Leander, z których pierwsze sześć typu Nilgiri weszły do służby między 1972 a 1981 rokiem.
W latach 80. i 90. marynarka podlegała dalszemu rozwojowi jakościowemu. Zakupiono najpierw w ZSRR pięć niszczycieli rakietowych typu Rajput (proj. 61ME). Wprowadzono następnie do służby nowocześniejsze okręty podwodne: cztery niemieckiego typu Shishumar i dziewięć radzieckiego typu Sindhugosh (proj. 877 EM). W latach 80. marynarka wprowadziła na uzbrojenie myśliwce pokładowe pionowego startu i lądowania Sea Harrier, a w 1989 roku przejęła nieco nowszy brytyjski lotniskowiec INS „Viraat”, wycofując kilka lat później „Vikranta”. Dalsza budowa własnych okrętów na podstawie zdobywanych doświadczeń skutkowała serią trzech fregat typu Godavari (proj. 16, w służbie od 1983), trzech niszczycieli rakietowych typu Delhi (proj. 15, w służbie od 1997), trzech fregat typu Brahmaputra (proj. 16A, od 2000 roku) i ośmiu korwet rakietowych typów Khukri i Kora. Uzbrojenie budowanych okrętów, w tym rakietowe, oparte było przede wszystkim o systemy radzieckie. Nowe fregaty od początku lat 80. przenosiły śmigłowce pokładowe. W tym okresie wprowadzono także 12 radzieckich kutrów rakietowych proj. 1241RE (Tarantul I). Od lat 70.