Opublikował jako autor lub współautor ponad dwieście pięćdziesiąt oryginalnych prac badawczych w recenzowanych czasopismach naukowych, a także ponad dwieście prac o innym charakterze. Był jednym z najczęściej cytowanych polskich naukowców w dziedzinie biomedycyny po 1965 roku. „Za pracę w obszarze badań eksperymentalnych nad mechanizmami skutecznych leków przeciwdepresyjnych” otrzymał w 1981 roku Międzynarodową Nagrodę Anna-Monika III klasy.
Przez ponad dwadzieścia lat był członkiem Centralnej Komisji ds. Tytułów i Stopni Naukowych. Był członkiem założycielem i prezesem Polskiego Towarzystwa Framakologicznego, a także członkiem władz Międzynarodowej Unii Towarzystw Farmakologicznych (IUPHAR) i Europejskiego Kolegium Neuropsychofarmakologii (ECNP).
Był redaktorem naczelnym, a przez ponad trzydzieści lat również przewodniczącym komitetu redakcyjnego czasopisma Polish Journal of Pharmacology. Ponadto brał udział w pracach komitetów redakcyjnych sześciu czasopism międzynarodowych. Był promotorem w dwudziestu siedmiu przewodach doktorskich. Wypromował dziewięciu doktorów habilitowanych. Wśród jego uczniów byli m.in. Jerzy Vetulani, Edmund Przegaliński i Ryszard Przewłocki.