Udzielał się społecznie jako przewodniczący Fundacji im. Jadwigi i Janusza Supniewskich przy Instytucie Farmakologii PAN. Miał dwóch synów: Andrzeja i Krzysztofa. Zmarł w 2003 roku w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim, w kwaterze XVII, rząd wsch., miejsce po lewej Makowskich.
Był określany jako „twórca i niekwestionowany lider polskiej szkoły neuropsychofarmakologii”.
Wyróżnienia i odznaczenia Międzynarodowa Nagroda Anna-Monika III klasy „za pracę w obszarze badań eksperymentalnych nad mechanizmami skutecznych leków przeciwdepresyjnych” (1981); Doktorat honorowy Akademii Medycznej w Lublinie (1988); Doktorat honorowy Uniwersytetu Semmelweisa w Budapeszcie; Członkostwo honorowe Polskiego Towarzystwa Farmakologicznego; Członkostwo honorowe Niemieckiego Towarzystwa Psychiatrii Biologicznej; Dyplom honorowy Federacji Europejskich Towarzystw Farmakologicznych; Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski; Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski; Medal 40-lecia Polski LudowejKto jest kim w Polsce. Informator biograficzny. Edycja 2, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s.