Bolesław Wasilewski ps. „Zosia”, „Zoja”, „Bustromiak” (ur. 28 kwietnia 1910 w WarszawieRobert Piątek, Trzy postawy strzelca. Część I. Stojąc, w: Przegląd Sportowy. Historia, nr 169 z 5 maja 2022 (dodatek do Przeglądu Sportowego, nr 103 (2022), s. IV-V, zm. 5 lutego 1980Wiktor Bołba, Adam Dawidziuk, Grzegorz Karpiński, Robert Piątek: Legia Warszawa 1916–2016, wyd. Legia Warszawa SA i PWN, Warszawa 2017, s. 419-420 tamże) – pułkownik dyplomowany Wojska Polskiego, uczestnik walk o niepodległość Polski, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Jana i Wiktorii Wasilewskich, jego ojciec był robotnikiem kolejowym. Od 1925 mieszkał z rodzicami w Wilnie.
Od 1 października 1930 był słuchaczem Szkoły Podchorążych Piechoty, którą ukończył w 1933. Został wówczas mianowany podporucznikiem piechoty. Służył w 5 pułku piechoty Legionów w Wilnie. W 1936 został awansowany do stopnia porucznika. W tym samym roku zwyciężył w Narodowych Zawodach Strzeleckich (o randze mistrzostw Polski), wygrywając w konkurencji karabinu wojskowego, rok później zwyciężył w mistrzostwach Polski w konkurencji karabinek sportowy, trzy postawy.