W 1931–1939 członek Komisji Rewizyjnej Komisji Centralnej Związków Zawodowych.
Podczas okupacji związany z Barykadą Wolności i z ugrupowaniem Polscy Socjaliści (PS); 1 września 1941 brał udział w konspiracyjnym zjeździe zjednoczeniowym grup lewicy socjalistycznej, na którym utworzono PS. Współpracownik Bundu. Od wiosny 1943 przewodniczący Komitetu Warszawskiego RPPS, a od września 1943 przewodniczący Komitetu Centralnego RPPS. Prowadził rozmowy z czołowymi działaczami PPR – Władysławem Gomułką, Bolesławem Bierutem, Aleksandrem Kowalskim, Ignacym Logą-Sowińskim i Władysławem Bieńkowskim w sprawie przystąpienia tworzącego się lewicowego (prokomunistycznego) odłamu RPPS do KRN. 26 czerwca 1944 kierowana przez niego partia zmieniła nazwę na PPS-Lewica. Na początku powstania warszawskiego prowadził rozmowy z Zenonem Kliszką. Organizował aprowizację ludności cywilnej i zaopatrzenie żołnierzy AL. Na krótko przed kapitulacją Żoliborza został ciężko ranny i po kilku dniach zmarł.
8 października 1946 uchwałą Prezydium KRN został pośmiertnie odznaczony Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy. Pochowany na Wojskowych Powązkach (kwatera A23-10-2)Wyszukiwarka cmentarna - warszawskie cmentarze.
Przypisy
Bibliografia Polski Słownik Biograficzny t.