W kwietniu 1924 był reprezentantem górnośląskiej organizacji KPD na zjeździe KPD we Frankfurcie i na V Kongresie Kominternu w czerwcu-lipcu 1924. Członek Komisji Polskiej Kominternu. Poparł stanowisko Józefa Stalina krytykującego przywódców KPRP Adolfa Warskiego i Marii Koszutskiej. Od jesieni 1924 sekretarz polityczny organizacji KPD w Zagłębiu Ruhry. Od 1925 ponownie działał w KPRP/KPP na Górnym Śląsku. Uczestnik posiedzenia Sekretariatu KC KPP w Warszawie 8 maja 1925, na którym został aresztowany; więziony do początku stycznia 1928. Następnie był w Komitecie Wykonawczym Kominternu w Moskwie instruktorem Wydziału Organizacyjnego.
Równocześnie wykładał w Szkole Wojskowo-Politycznej KPP. Zwolennik frakcji „mniejszości”. Od jesieni 1929 działał w zagranicznym przedstawicielstwie KC KPP i KC KPZB w Berlinie. W październiku 1929 został członkiem Biura KC KPZB, a w sierpniu 1930 był przedstawicielem KPZB na V Zjeździe KPP pod Leningradem, na którym został wybrany na zastępcę członka KC KPP. Następnie został członkiem Centralnej Redakcji Zagranicznej KC KPP w Berlinie i pisywał broszury partyjne oraz artykuły do pisma KPP „Nowy Przegląd”. W październiku 1932 uczestniczył w VI Zjeździe KPP pod Mohylewem na Białorusi, na którym wygłosił referat o strategii i taktyce KPP.