Od kwietnia 1933 do stycznia 1934 wykładał w niemieckim sektorze Międzynarodowej Szkoły Leninowskiej w Moskwie. 24 listopada 1933 na II Plenum KC KPP został członkiem KC. I 1934-IV 1937 działał w Bazie KC KPP i Biurze Politycznym KC KPZU w Pradze. Na IV Zjeździe KPZU w Worzelu pod Kijowem został wybrany do jej KC. W lipcu-sierpniu 1935 uczestniczył w VII Kongresie Kominternu. Od kwietnia 1937 działał w Republice Hiszpańskiej jako przedstawiciel KPP przy Komunistycznej Partii Hiszpanii podczas wojny domowej.

W czasie „wielkiej czystki” w grudniu 1937 został wezwany do Moskwy, 4 stycznia 1938 aresztowany przez NKWD. 17 września 1938 został skazany na śmierć przez Wojskowe Kolegium Sądu Najwyższego ZSRR z oskarżenia o szpiegostwo, stracony tego samego dnia w miejscu egzekucji Kommunarka pod Moskwą, pochowany anonimowo.

Zrehabilitowany 29 kwietnia 1955 postanowieniem Wojskowego Kolegium Sądu Najwyższego ZSRR.

Od grudnia 1924 był żonaty z niemiecką komunistką Erną Harms.

W okresie PRL-u jego imieniem nazwano jedną z ulic w Warszawie.

Przypisy

Bibliografia Polski Słownik Biograficzny t. XXXI, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1988–1989.