Henryk Lisicki, pseud. Henryk Szreniawa (ur. 1839 w Żulicach, Lubelskie, zm. 12 lutego 1899 w Kalinowie koło Sambora) – polski historyk, publicysta, pisarz polityczny, członek Akademii Umiejętności w Krakowie.
Był synem Antoniego (właściciela ziemskiego) i Reginy z Seymanów. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Szczebrzeszynie, następnie do gimnazjów w Lublinie i Kielcach; w latach 1856–1860 odbył studia rolnicze w Instytucie Agronomicznym w Marymoncie koło Warszawy. Był zdecydowanym przeciwnikiem ruchów wyzwoleńczych, po wybuchu powstania styczniowego wyjechał do Drezna; w latach 1870–1871 mieszkał we Lwowie, następnie w Krakowie, od 1882 w majątku Kalinów.
W poglądach politycznych był bliski ultrakatolickim konserwatystom galicyjskim, potępiał polskie ruchy demokratyczne, stabilizację polityczną widział w absolutystycznych rządach Rosji. Był członkiem Rady Powiatowej w Samborze. Publikował na łamach „Dziennika Poznańskiego”, „Czasu”, „Unii”, „Kwartalnika Historycznego”, „Przeglądu Polskiego”. Opublikował opowiadania Kometa (1868-1869), Błędne ogniki (1870-1871), Serafina (1873).