Następstwa Po 9 miesiącach sąd uznał za winnych Żukowskiego i Sumskiego i skazał każdego na 15 lat w kolonii. Starszego zmiany Siergiejewa, jak również innych naczelników wyższego rzędu, sąd nie zawezwał nawet w charakterze świadków.
W katastrofie lotniczej zginęło 17 piłkarzy oraz trenerów z klubu Paxtakor Taszkent, którzy lecieli z Doniecka do Mińska na mecz ligowy z miejscowym Dynamem. Prawie wszystkich zmarłych członków drużyny piłkarskiej pochowano w Taszkencie na miejskim cmentarzu Botkina, gdzie wzniesiono im pomnik.
Dwadzieścia lat po katastrofie na temat jej przyczyn wypowiedział się sędzia Leonid Czajkowski, który prowadził sprawę. Oświadczył, że po odsłuchaniu czarnych skrzynek rozbitych samolotów stwierdzono, że na pokładzie samolotu białoruskiego (СССР-65735) załoga świętowała fakt, że na pokładzie znajdują się członkowie sławnej drużyny piłkarskiej i że winę za wypadek ponosi pilot tego samolotu.
Z powodu tej tragedii Paxtakor Taszkent w 1979 roku został wzmocniony przez ochotników z innych klubów: po jednym z każdego z 15 klubów Wyższej Ligi mistrzostw ZSRR.