Iwan Fiedosiejewicz Rudenko, ros. Иван Федосеевич Руденко (ur. 7 czerwca 1900 w Iszymie, zm. ?) – radziecki wojskowy (podpułkownik), dowódca batalionu zapasowego i jednocześnie szef oddziału operacyjnego sztabu 1 Dywizji Piechoty Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji pod koniec II wojny światowej.

W 1916 r. ukończył szkołę miejską w Iszymie. Od końca kwietnia 1920 r. służył w wojsku bolszewickim w 33 Zapasowym Pułku Strzeleckim jako kopista. We wrześniu 1922 r. ukończył omską szkołę piechoty, po czym kontynuował naukę w tomskiej szkole piechoty. Od jesieni 1923 r. dowodził plutonem karabinów maszynowych 87 Pułku Strzeleckiego. W październiku 1924 r. został zastępcą dowódcy, a następnie dowódcą kompanii pułku. Od maja 1926 r. był dowódcą kompanii 34 Omskiego Pułku Strzeleckiego. W 1930 r. objął funkcję zastępcy dowódcy batalionu 35 Tatarskiego Pułku Strzeleckiego. W grudniu 1931 r. został komendantem szkoły pułkowej 7 Kaukaskiego Pułku Strzeleckiego. Od marca 1933 r. dowodził batalionem pułku. Następnie został dowódcą-instruktorem grupy szkoleniowej centrum ćwiczebnego oficerów rezerwy przy dowództwie VII Okręgu Korpusu. Od 1935 r. pełnił taką samą funkcję w centrum ćwiczebnym XIV Okręgu Korpusu. Od wiosny 1936 r. wykładał taktykę w wieczorowym centrum ćwiczebnym XIV Okręgu Korpusu.