Miejscem, gdzie prawdopodobnie wrogie oddziały wdarły się do Międzyrzecza, był narożnik murów w okolicy dzisiejszego kościoła pw. Św. Jana ChrzcicielaMiędzyrzecz – Dzieje miasta, pod. red. W. Strzyżewski, M. Tureczek, Międzyrzecz 2009, s. 115.. Po zajęciu miasta, atakujący przystąpili do oblężenia międzyrzeckiego zamku. Podczas trwającej dwa dni wymiany ognia, zabity został m.in. głównodowodzący artylerią oblężniczą oficer, dosłany von Schönburgowi przez elektora brandenburskiego Joachima. Obrońcom prawdopodobnie udało się wyeliminować także dwie niemieckie kolubryny. Mimo zażartej obrony, w której wyróżnił się anonimowy zakonnik, ciężkie działa dokonały wyłomu w gotyckich murach. Zniszczeniu uległa część wschodnia, z głównym budynkiem mieszkalnym, bramą i wieżą; powalony został także północny odcinek murów. 14 października 1520 najemnikom udało się zdobyć zamek. Dowódca obrony zamku i jego załoga poddali się. Wszyscy zostali zamordowani, z wyjątkiem dwóch rotmistrzów, oszczędzonych dla okupu. 14 października 1520 z obozu pod Międzyrzeczem von Schönburg wysłał obu jeńców i list do króla Zygmunta Starego, w którym pytał, jak król będzie postępował z jeńcami z armii krzyżackiej.