Jest ona podzielona na dwie części: IIa i IIb.
Pierwsza z nich stanowiła centrum zainteresowania synodu, dotyczyła metafizycznego opisu natury Chrystusa. Znajdujemy tam takie sformułowania, jak: „zrodzony, nie z tego co nie jest lecz z Ojca”. Jak również: „Nie jako rzecz uczyniona, lecz w sposób właściwy jako potomstwo”. Jezus jest nazwany „odbiciem” / χαρακτήρ - „charakter”/. Jest to słowo zaczerpnięte z Listu do Hebrajczyków, gdzie mowa jest o tym, że Syn jest „odbiciem Jego /Ojca/ istoty” / „χαρακτηρ της υποστάσεως αυτου” / (Hbr 1,3). Wyznanie podkreśla, że mówienie o adopcji Syna przez Ojca jest bluźniercze. Jest także użyte słowo obraz / „εικών” - eikon /: „Jest On /Syn/ obrazem nie woli ani czegoś innego, ale ojcowskiej hipostazy (substancji)”.
Część IIb mówi o Wcieleniu: „Syn, Bóg Logos /Słowo/, było także narodzone w ciele z Maryi, Matki Bożej”.
Trzecia część jest poświęcona wierze w Ducha Świętego, w Kościół, zmartwychwstanie umarłych i sąd. Wymienione artykuły wiary są zbliżone do ostatniej części Symbolu apostolskiego. Czwarta część zawiera klauzule anatematyzujące, skierowane przeciw ariańskim poglądom chrystologicznym. Tam też znajduje się pełny tekst w poprawionej redakcji autora..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Patrystyka Kategoria:Chrystologia Kategoria:Chrześcijaństwo starożytne