Pułk ten odznaczony został za bohaterską walkę w kampanii wrześniowej krzyżem Virtuti Militari. W następnych dniach podjął nieudaną próbę przedostania się do Rumunii i został aresztowany przez wojska sowieckie w dniu 22 września we Włodzimierzowie Wołyńskim. W katorżniczych warunkach obozu jenieckiego, pracował w kamieniołomach budując drogi w okolicach Kijowa. Po napaści Niemiec na ZSRR w czerwcu 1941 roku został ewakuowany z tzw. obozem lwowskim jeńców polskich, w lipcu i sierpniu na wschód do m.in. obozu w Starobielsku, w górach Uralu. Na podstawie porozumień podpisanych w Moskwie między Sikorskim a Majskim, został wcielony w obozie Tockoje do wojska polskiego tworzonego przez gen. Władysława Andersa w ZSRR. Po ewakuacji w 1942, przeszedł pod dowództwo brytyjskie na Bliskim Wschodzie, przebywając w latach 1942–1944 w Iranie, Iraku, Transjordanii, Palestynie, Syrii, Libanie i w Egipcie. W Kampanii włoskiej od 1943 do 1944 roku walczył w stopniu sierżanta, w ramach 17 Lwowskiego Batalionu Piechoty 5 Kresowej Dywizji Piechoty II Korpusu Generała Władysława Andersa, wchodzącego w skład 8 Armii Brytyjskiej. Był ciężko ranny w bitwie o Monte Cassino, w czasie szturmu wzgórza 593, w dniu 17 maja 1944 r.