thumb|240px|Nagrobek Władysława Olechnowicza na Cmentarzu Powązkowskim Władysław Olechnowicz (ur. 27 maja 1848 w Olszance w powiecie zwinogródzkim, zm. 3 września 1918 w Czerwonym Dworze) – polski lekarz psychiatra, antropolog, etnograf, archeolog, założyciel pierwszej w Lublinie prywatnej lecznicy dla umysłowo chorych.
Życiorys Syn lekarza Franciszka Olechnowicza (1812–1878) i Pauliny z Jarewiczów.
Ukończył gimnazjum w Białej Cerkwi, następnie studiował medycynę na Uniwersytecie Kijowskim i na wydziale lekarskim Szkoły Głównej Warszawskiej, gdzie we wrześniu 1871 roku otrzymał stopień lekarza z odznaczeniemKurjer Warszawski 18 (30) września 1871. Praktykował na Ukrainie, potem zaś w Lubelskiem, w Piotrowicach koło Nałęczowa, gdzie do 1886 roku mieszkał w swoim majątku. Odbył wówczas kilka podróży za granicę, w tym także na Wschód. W Indiach prowadził badania nad cholerą, przede wszystkim jednak studiował sanskryt i starożytną kulturę tego kraju (wyniki swych prac przedstawił w rozprawie opublikowanej po francusku w Paryżu w 1882)