We wsi mieszkało wówczas 200 osób.
Własność gruntów Powierzchnia gruntów [ha] Arabowie 159,2 Żydzi 55,6 publiczne 0,2 Razem 215
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie [ha] Żydzi [ha] uprawy nawadniane 25 4,3 uprawy zbóż 71,7 26,9 uprawy oliwek 3,4 0 nieużytki 62,2 24,4 zabudowane 0,5 0
Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 zakładała podział Palestyny na dwa państwa: żydowskie i arabskie, oraz mała międzynarodowa strefa obejmująca Jerozolimę i Betlejem. Strefa międzynarodowa miała pozostawać poza granicami obu państw i być zarządzana przez Narody Zjednoczone, które stawały się gwarantem bezpieczeństwa wszystkich świętych miejsc Chrześcijaństwa, Islamu i Judaizmu w obu miastach. Plan podziału przyznawał obszar wioski An-Nabi Samu’il państwu arabskiemu. Żydzi zaakceptowali plan podziału, jednak Arabowie doprowadzili dzień później do wybuchu wojny domowej w Palestynie. W owym czasie w rejonie wioski działały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które sparaliżowały żydowską komunikację w całym regionie. Na północ od Jerozolimy pozostała izolowana żydowska enklawa osad Atarot i Newe Ja’akow. Aby uzyskać z nimi komunikację, pod koniec kwietnia 1948 roku przeprowadzono operację Jewusi.