Maks Andriejewicz Reiter (ros. Макс Андреевич Рейтер, łot. Maksis ReitersW Łotewskiej Encyklopedii Radzieckiej (Latvijas padomju enciklopēdija) podane jest nazwisko Mārtiņš Reiters.) (ur. 24 kwietnia 1886Według kalendarza juliańskiego urodził się 12 kwietnia 1886 roku. w gminie Windawa, zm. 6 kwietnia 1950 w Moskwie) – radziecki wojskowy narodowości łotewskiej, generał pułkownik.
Życiorys Urodził się w Gmina Windawa. W 1906 roku wstąpił na ochotnika do armia rosyjskiej. W 1910 roku ukończył Irkucką Szkołę Wojskową.
W czasie I wojny światowej walczył na Froncie Zachodnim, będąc kolejno dowódcą kompanii, batalionu i oficerem do zleceń sztabu armii, osiągając stopień pułkownika. W lutym 1918 roku dostał się do niewoli niemieckiej, gdzie przebywał do marca 1919 roku. Po zwolnieniu z obozu wrócił do Rosji.
Po powrocie do Rosji wstąpił do Armii Czerwonej, wziął udział w wojnie domowej. Brał udział w walkach na Froncie Północnym, walcząc przeciwko oddziałom białogwardyjskim oraz oddziałom francusko-brytyjskim, które wylądowały w Murmańsku. Następnie wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej oraz w tłumieniu buntu w Kronsztadzie. W tym czasie był kolejno: adiutantem pułku, pomocnikiem dowódcy pułku i dowódcą pułku.