48–75.
Mowy Sofista Przeciw tym, co źle zrozumieli sofistę Jak ma przemawiać filozof Do tego, który zażądał improwizacji Badacz czy filozof (Βασανιστης η φιλοσοφος) O nazwach cesarza i konsula
Mowy cesarskie O filantropii, czyli Konstancjusz (or. 1, z roku 350) Do cesarza Konstancjusza o tym, że najbardziej filozofem jest król (or. 2, z roku 355) Mowa poselska w imieniu Konstantynopola (or. 3, z roku 357) Pochwała cesarza Konstancjusza (or. 4, z roku 357) Miłośnik miasta (or. 5, z roku 363) – panegiryk do Juliana Kochający się bracia, czyli o filantropii (or. 6, z roku 364) O nieszczęśliwych wypadkach za Walensa (or. 7) Z okazji pięciolecia (or. 8, z roku 368) Protreptyk do młodszego Walentyniana (or. 9, z roku 369) Na pokój do Walensa (or. 10, z roku 369) Na dziesięciolecie, czyli O tym, co przystoi cesarzowi (or. 11, z roku 373) Miłość, czyli o piękności cesarza (or. 13, z roku 377) Mowa poselska do cesarza Teodozjusza (or. 14, z roku 379) Do Teodozjusza, która cnota jest najbardziej królewska (or. 15, z roku 381) O cesarskiej chęci słuchania (or. 18) O filantropii cesarza Teodozjusza (or. 19, z roku 386) Dialeksja o mowie (or. 28, z roku 381) Mowa dziękczynna do cesarza za pokój i konsulat wodza Saturnina (or. 16, z roku 383) O wyborze na zarządce miasta (or.