Ten sam efekt można uzyskać w powietrzu za pomocą macierzy głośników lub w radarach i urządzeniach radiowych, stosując anteny.
W sonarze pasywnym oraz w odbiorze w sonarze aktywnym, technika kształtowania wiązki wymaga łączenia opóźnionych sygnałów z każdego hydrofonu w różnych momentach (sygnał z hydrofonu będącego najbliżej celu będzie dodawany z najdłuższym opóźnieniem), tak aby każdy sygnał docierał do wyjścia dokładnie w tym samym czasie, dając w efekcie jeden mocny sygnał, tak jakby sygnał ten pochodził od jednego bardzo czułego hydrofonu. Ta sama zasada dotyczy mikrofonów oraz anten radiowych.
W systemach wąskopasmowych opóźnienie czasowe jest równoważne „przesunięciu fazowemu”, dlatego w tym przypadku macierz anten, z których każda jest przesunięta o nieco inną wartość, jest nazywana szykiem fazowanym.
W odbiorniku udział sygnału z każdej anteny może być regulowany, a różne wzorce wagowe (np. Dolpha-Czebyszewa) mogą być użyte w celu otrzymania pożądanych charakterystyk czułości. Listek główny otrzymywany jest razem z listkami bocznymi oraz „zerami” charakterystyki promieniowania. Kształtowanie wiązki pozwala nie tylko na kontrolowanie szerokości głównego listka (wiązki głównej) oraz poziomów listków bocznych, ale również położenia zer.