Polityka migracyjna – całokształt zasad i działań państwa w odniesieniu do migracji zagranicznych z i do państwa (emigracji i imigracji). U jej źródeł znajdujemy podstawowy dylemat: kogo wpuszczamy na terytorium państwa, a kogo z niego wypuszczamy. Przyjmując powszechną w stosunkach międzynarodowych definicję państwa, dla którego istnienia konieczne są trzy elementy: ludność, terytorium i władza. Przez politykę migracyjną rozumiemy działania władzy, która określa, jaka ludność zamieszkuje w danym czasie dane terytorium.
Modele polityki migracyjnej 1. Model komplementarnej polityki migracyjnej (model polityki migracyjnej zorientowanej na rynek pracy) – zgoda na imigrację danej osoby jest uzależniona od możliwości znalezienia przez nią zatrudnienia na otwartym rynku pracy państwa przyjmującego. Państwo traktuje imigrantów jako źródło siły roboczej na krajowym rynku pracy. Niedobory uzupełniane przez imigrantów muszą mieć jednak podłoże strukturalne. Model ten wyklucza masową imigrację z powodu selekcji imigrantów pod względem zdolności do asymilacji i przydatności na rynku pracy. Państwami, które można zaliczyć do realizujących komplementarną politykę migracyjną są Australia oraz Kanada.