w strajki głodowe, sporządzanie odwołań kierowanych do różnych instancji władzy, stał się kronikarzem życia obozowego.
W styczniu 1972 roku aresztowana została również żona poety Iryna Kałyneć, wykładowczyni języka ukraińskiego na Politechnice Lwowskiej i działaczka na rzecz odrodzenia Kościoła unickiego na Ukrainie. Podobnie jak sam poeta spędziła ona sześć lat w obozach pracy przymusowej.
Twórczość Ihor Kałyneć był autorem siedemnastu tomików poezji, napisanych w okresie pomiędzy latami 60. a rokiem 1981. Twórczość poetyczną Kałyncia zwykło się, za radą samego autora, dzielić chronologicznie na dwie główne części: dziewięć książek napisanych przed aresztowaniem w 1972 roku (w oficjalnym obiegu wydano spośród nich jedynie pierwszą – Wohoń Kupała, pozostałe zaś ukazały się w samizdacie) i osiem dzieł powstałych w okresie uwięzienia oraz wysiedlenia (funkcjonujących do 1991 roku tylko jako samizdat). Bazując na tym podziale w roku 1991 wydano dwa tomy poezji Kałyncia – Probudżena muza (Warszawa 1991) oraz Newolnycza muza (Baltimore – Toronto 1991). Również w samej Ukrainie wydano w 1991 roku antologię jego poezji Trynadciat’ anałohij.