Wojska Mir-Miroe rozpoczęły oblężenie przygranicznej fortecy, Teodozjopolis. Według Prokopiusza siły te składały się głównie z Persów i Sabirów. Na wieść o poczynaniach Sasanidów Sittas, jeden z rzymskich dowódców, świeżo mianowany magistrem militium praesentalis i Doroteusz, pełniący obowiązki magistra militium per Armeniam, wysłali szpiegów aby ci śledzili Mir-Miroe. Jeden z nich został pojmany, ale drugiemu udało się wrócić i przekazać informacje o ruchach i rozmieszczeniu sił perskich. Pozwoliło to Rzymianom dokonać niespodziewanego ataku, który zaskoczył Persów i zmusił ich do porzucenia obozu pod Teodozjopolis.
Bitwa Po przeorganizowaniu swoich wojsk Mir-Miroe ponownie przekroczył granicę, mijając tym razem Teodozjopolis. Stanął pod Satalą, gdzie rozbił obóz i rozpoczął oblężenie. Wojska bizantyjskie na czele których stał Doroteusz były zdaniem Prokopiusza o wiele mniej liczne i na razie nie atakowały Persów. Poza obwarowaniami Satali znajdował się Sittas, który obozował na wzgórzach nieopodal miasta. Dzień po założeniu obozu Persowie okrążyli miasto szykując się do szturmu. W tym właśnie momencie Sittas zaatakował z ukrycia, każąc przy tym swoim żołnierzom aby wzbijali jak najwięcej kurzu, co miało wywołać u Persów wrażenie, że atakują ich główne siły rzymskie.