Pokój wieczysty (grecki:ἀπέραντος εἰρήνηProkopiusz z Cezarei, Historia wojen księga I i II, tłumaczenie i edycja Henry Bronson)) – pokój podpisany w 532 roku między Bizancjum a rządzoną przez Sasanidów Persją. Nazwa wzięła się stąd iż pokój ten był nieograniczony w czasie. Kończył wojnę iberyjską trwającą od 526 do 532 roku, zapoczątkowując krótki okres wzajemnych, w miarę dobrych relacji między mocarstwami. Pokój przetrwał jednak tylko do 540 roku gdy wybuchła wojna o kontrolę nad Lazyką.
Historia Wojna iberyjska, która zaczęła się od powstania chrześcijan w Iberii przeciwko Persom w 524 lub 525 roku, była bardzo wyrównana. Persowie wprawdzie stłumili rewoltę ale nie potrafili poczynić jakichś znaczniejszych nabytków terytorialnych, poza Skandą i Sarapanis w Lazyce. Rzymianie, mimo początkowych problemów odnieśli dwa duże zwycięstwa, pod Darą i pod Satalą, dzięki którym opanowali Bolum i Farangium w Persarmenii. W 531 roku ponieśli jednak klęskę pod Callinicum. W czasie wojny okresy kampanii poprzetykane był okresami zawieszenia broni, gdy negocjowano warunki pokojuGreatrex Geoffrey, Lieu Samuel N. C., The Roman Eastern Frontier and the Persian Wars, Routledge, 2002.