Po śmierci szacha Kawada pod koniec 531 roku i objęciu władzy przez Chosrowa, impas w negocjacjach został przełamany. Było to spowodowane trudną sytuacją Chosrowa wewnątrz kraju i planami Justyniana I względem dawnych zachodnich ziem cesarstwa. Bizantyjscy posłowie Rufus, Hermogenes, Tomasz i Aleksander wynegocjowali z Chosrowem pokój na czas nieokreślony, zwrot wszystkich zajętych w czasie działań wojennych ziem oraz kontrybucję w złocie na rzecz perskich fortyfikacji na Kaukazie, chroniących Bliski Wschód przed atakiem nomadów ze stepów czarnomorskich. Rzymianie zgodzili się również na przeniesienie stolicy prowincji mezopotamskiej z Dary do Konstantyny. Chosrow uznał Justyniana za równorzędnego władcę i również zwrócił Konstantynopolowi zajęte terenyMaas Michael, The Cambridge Companion to the Age of Justinian. Wydawnictwo Uniwersytetu Cambridge, 2002. Ustalono podział stref wpływów na Zakaukaziu- Lazyka należała do Bizancjum, natomiast Iberia do Persji. Zbiegłym na tereny cesarstwa Iberyjczykom, pozwolono na pozostanie w jego granicach.