Latem 1928 uczestniczył w VI Kongresie Kominternu.
W czerwcu 1929 na VI Plenum KC KPP został potępiony wraz z Adolfem Warszawskim-Warskim i Marią Koszutską-Werą Kostrzewą i usunięty z KC, władzę w partii przejęła frakcja mniejszości na czele z Julianem Leszczyńskim Leńskim. Odsunięty od pracy w KPP, do 1931 pracował w Najwyższej Radzie Gospodarki Narodowej ZSRR. W latach 1931–1937 był członkiem Prezydium Gosplanu ZSRR, naczelnikiem wydziału przemysłu górniczego i metalurgicznego Gosplanu, współpracownikiem Jurija Piatakowa.
W okresie „wielkiej czystki” 22 maja 1937 został aresztowany przez NKWD. 21 sierpnia 1937 skazany przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR na karę śmierci z zarzutu o szpiegostwo, szkodnictwo i udział w organizacji szpiegowskiej POW. Rozstrzelany został tego samego dnia. Ciało skremowano w krematorium na Cmentarzu Dońskim, prochy pochowano anonimowo.
Zrehabilitowany 14 maja 1955 postanowieniem Kolegium Wojskowego SN ZSRR.
W 1936 odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy.
Jego żoną była Margerita Osipowna Cederbaum (ur. 1889), siostra Julija Martowa.
Przypisy