Jezierski konsekwentnie unikali werbalizmu – stosowane przez nich metody dydaktyczne, polegające na przestrzeganiu zasady poglądowości na każdej lekcji, nie były wcześniej stosowane w innych szkołach Warszawy i Polski.
Wanda Haberkantówna na każdą lekcję przynosiła okazy do prezentacji i doświadczeń oraz barwne francuskie i niemieckie atlasy z własnej biblioteki. Okazy – żywe lub zakonserwowane – przynosiła w takiej ilości, aby każda z uczennic mogła aktywnie uczestniczyć w zajęciach.
Po odzyskaniu niepodległości w szkole zorganizowano pracownię przyrodniczą, wyposażoną m.in. w chemikalia, mikroskopy i inne przyrządy laboratoryjne; rozpoczęto gromadzenie szkolnego zbioru okazów biologicznych. Poza zajęciami laboratoryjnymi Wanda Haberkantówna prowadziła liczne lekcje poza szkołą (organizowane już od 1906 roku) – w czasie wielu wycieczek do warszawskich parków i środowisk naturalnych. Każda z wycieczek miała swój ściśle określony temat i program. Na wszystkich lekcjach – w pracowni i w czasie wycieczek – uczennice otrzymywały dostosowane do wieku zadania do samodzielnego rozwiązania, na podstawie obserwacji.