Jadwiga Barnimówna (ur. ?, zm. ?) – domniemana żona Jana I, margrabiego brandenburskiego, córka Barnima I Dobrego, księcia szczecińskiego i pomorskiego oraz MariannyE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 156-158..
Poglądy wokół małżeństwa Jadwigi Imię Jadwigi pojawiło się na kartach kroniki T. Kantzowa, której autor donosi o jej małżeństwie w 1242 z Janem I, margrabim brandenburskimJ.W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 227.. Zaznaczał, że była córką Barnima I i że w posagu przyszły mąż miał otrzymać Nową Marchię i Marchię Wkrzańską. Pogląd ten zweryfikowany jedynie do daty zawarcia małżeństwa w 1244 (J. Micraelius) dominował we wczesnonowożytnej literaturze przedmiotu. Punktem wyjścia stanowić miał układ Barnima I z Janem I, który został zawarty w Landin (1250). Współczesna historiografia skłania się do tezy, że Marchia Wkrzańska nie była posagiem, lecz odstąpieniem jej przez Barnima I za dziedziczną ziemię wołogoską, która należała do synów Jana I z pierwszego małżeństwaE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 156..