thumb|left|Ian Hunter (na zdj. w 1938), odtwórca roli Boba Corby’ego Wraz z upływem miesięcy nazwisko Jacka pnie się ku górze na plakatach rozwieszanych w mieście. Ware informuje go, że jeśli ze zbliżającego się starcia z czarnoskórym zawodnikiem wyjdzie zwycięsko, będzie walczył o mistrzostwo. Jack spogląda w lustro, w którym widzi, jak jego żona siedzi obok Boba, śmiejąc się. W sąsiednim pokoju trwa impreza, podczas której tancerki występują na środku salonu. Ware instruuje Jacka, że musi zacząć treningi od następnego dnia. Oznajmia mu, że obecność Mabel nie będzie konieczna, jednak rozkojarzony mężczyzna nie słucha tego, co mówi promotor. W wyobraźni widzi, jak Mabel całuje się z Bobem. Po chwili wpada w histerię i przerywa imprezę. Goście milkną, a skruszony Jack przeprasza za swoje zachowanie, po czym wraca do sąsiedniego pokoju. Obawia się, że treningi doprowadzą do rozwodu z Mabel. Ware uświadamia go, że zdobycie mistrzostwa może wszystko zmienić. Po rozmowie wraca do salonu i odkrywa, że wszyscy goście już wyszli, z wyjątkiem Mabel, która gra na pianinie. Podchodzi do niej i kładzie ręce na jej ramieniu. Dostrzega stojące na pianinie zdjęcie Boba.