Poniżej opisane są najpopularniejsze metody (używane w przynajmniej trzech opublikowanych eksperymentach).
Metoda Madsena (Madsen Cooperation Board) To najstarsza ze wszystkich technik, stworzona w innym celu, ale używana później do badania orientacji społecznych. Polegała ona na łączeniu dzieci w czteroosobowe zespoły i daniu im do wykonania zadania, które wymagało współpracy wszystkich osób. Badacze obserwujący dzieci klasyfikowali całą czwórkę jako „prospołeczną”, jeżeli wszystkie dzieci współpracowały lub jako „rywalizującą”, jeżeli przynajmniej jedno dziecko nie chciało współpracować. Podobne techniki (obserwacja dzieci w diadach lub małych grupach) stosowali również później inni badacze związani z psychologią rozwojową. Ze względu na swoje ograniczenia (duży wpływ procesów grupowych oraz niemożność ustalenia orientacji poszczególnych osób) metoda ta została wyparta przez gry macierzowe.